Psalm 49

The Evanescence of Wealth

¹In finem, filiis Core. Psalmus. Audite hæc, omnes gentes; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem:

²quique terrigenæ et filii hominum, simul in unum dives et pauper.

³Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam.

⁴Inclinabo in parabolam aurem meam; aperiam in psalterio propositionem meam.

⁵Cur timebo in die mala? iniquitas calcanei mei circumdabit me.

⁶Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.

⁷Frater non redimit, redimet homo: non dabit Deo placationem suam,

⁸et pretium redemptionis animæ suæ. Et laborabit in æternum;

⁹et vivet adhuc in finem.

¹⁰Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes: simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas,

¹¹et sepulchra eorum domus illorum in æternum; tabernacula eorum in progenie et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis.

¹²Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.

¹³Hæc via illorum scandalum ipsis; et postea in ore suo complacebunt.

¹⁴Sicut oves in inferno positi sunt: mors depascet eos. Et dominabuntur eorum justi in matutino; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.

¹⁵Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me.

¹⁶Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus:

¹⁷quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria ejus.

¹⁸Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur; confitebitur tibi cum benefeceris ei.

¹⁹Introibit usque in progenies patrum suorum; et usque in æternum non videbit lumen.

²⁰Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.