Psalm 108
Israel’s Kingdom Blessing
1Canticum Psalmi, ipsi David. Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psallam in gloria mea.
2Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara; exsurgam diluculo.
3Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus:
4quia magna est super cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.
5Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua:
6ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.
7Deus locutus est in sancto suo: Exsultabo, et dividam Sichimam; et convallem tabernaculorum dimetiar.
8Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Juda rex meus;
9Moab lebes spei meæ: in Idumæam extendam calceamentum meum; mihi alienigenæ amici facti sunt.
10Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumæam?
11nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?
12Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.
13In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.